مزیت های هدایت کننده های غلتشی حرکت خطی، در مقایسه با هدایت کننده های ساده و معمولی به شرح زیر است:

    دقت زیاد در جابجایی
    حساسیت بالا در برابر فشارهای کم و جابجایی دقیق که به علت خصوصیتاصطکاک ثابت قطعات متحرکه، و اختلاف جزئی بین دینامیک و استاتیک(در زمان شروع حرکت)، و تغییرات جزئی در اصطکاک ناشی از تغییرات سرعت، به وجود می آیند.

    کاهش حجم دستگاه و مصرف برق
    مقاومت اصطکاکی کم، استفاده از دستگاه های محرک کوچکتر را امکان پذیر می سازد و نتیجه آن نیز طراحی دستگاهای کوچکتر، سبکتر، و با مصرف برق کمتر است. بنابراین با این روش می توان در هزینه ساخت دستگاه و مصرف برق صرفه جویی کرد. علاوه بر آن، دستگاهها با سرعت بیشتری عمل می کنند و کارآیی را افزایش می دهند.

    دقت زیاد در کارکرد طولانی
    به دلیل افزایش ناچیز شیارها و قطعات متحرک، دقت و اطمینان پذیری دستگاهها و تجهیزات در کارکرد طولانی حفظ می شوند. به علاوه، وجود لایه های روغن نازکتر در روغن کاری هدایت کننده های غلتشی حرکت خطی، به نسبت هدایت کننده های ساده و معمولی، خطاهای  ناشی از تغییرات ضخامت لایه روغن را کاهش می دهد.

    بهبود اطمینان پذیری محصول از همان مراحل اولیه طراحی
    اطمینان پذیری دستگاهها و تجهیزات از همان مراحل اولیه طراحی بهبود می یابد، زیرا با استفاده از فرمولهای معتبر می توان طول عمر هدایت کننده های غلتشی حرکت خطی را بر اساس فرسودگی ناشی از تماس قطعات متحرک، محاسبه نمود.

    طراحی ساده روغنکاری
    در بیشتر موارد گریس کاری کافی است. فقط طراحی ساده ای برای روغنکاری و نگهداری لازم است.

    مکانیسم هدایت بدون لقی
    با ایجاد یک فشار اولیه، استحکام هدایت کننده های غلتشی حرکت خطی را می توان افزایش داد و یک مکانیسم هدایت بدون لقی را طراحی کرد. یک هدایت کننده غلتشی با فشار اولیهريال حتی در نقاطی که فواصل بین قطعاتبسیار کم است، نیز حرکتی نرم و روان را بوجود می آورد.
 

 یک برینگ جهت کارکرد مطلوب باید به طور مناسب روانکاری شود تا از تماس مستقیم اجزاء برینگ و در نتیجه سایش آنها و نیز زنگ زدگی آن ممانعت بعمل آید.
در انتخاب روانکار عوامل زیادی نظیر سرعت کارکرد و دما دخیل هستند و در این رابطه چندین نوع روانکار مختلف اعم از گریس و روغن تولید می شود.
روانکارها در اثر عواملی نظیر فرسودگی و ترکیب با مواد زائد، خواص روانکاری خود را از دست می دهند. لذا اضافه کردن گریس و تصفیه روغن در فواصل زمانی معین از مواردی است که باید رعایت شود.
    

در شرایط کاری نرمال(سرعت،فشار،دما) گریس کاربرد زیادی دارد. مزایای آن نسبت به روغن عبارت است از چسبندگی بهتر به برینگ و عدم چکه کردن بخصوص در مواقعی که شافت حالت عمودی داشته باشد و نیز عملکردی مشابه کاسه نمد در وقابل ورود بعضی مواد زائد و رطوبت به داخل برینگ. اما باید توجه داشت که گریس زیاد نیز موجب بالا رفتن سریع دما بخصوص در سرعتهای زیاد می شود، بنابراین فقط در مواقعباید برینگ را کاملاً با گریس پر کرد که 30 تا 50 درصد فضای داخل محفظه با گریس پر شده و فضای آزاد کافی جهت انتقال گرما از برینگ به محیط اطراف از طریق گریس امکان پذیر باشد.
فقط در سرعتهای خیلی کم و خطر خوردگی زیاد توصیه می شود که کل محفظه با گریس پر شود. مقادیر نرخ سرعتی که در جداول مشخصات برینگها قید می شوند در مواقعی که از گریس استفاده می شود کمتر از مورد روانکاری با روغن اشست و این به دلیل افزایش ناگهانی حرارت در شروع چرخش برینگ است.  

گریسها روغنهای طبیعی یا مصنوعی هستند(روغن پایه) که با یک غلیظ کننده که عموماً صابونهای فلزی هستند حالت نیمه مایع تا جامد به خود می گیرند و سفتی آن نیز به مقدار غلیظ کننده بستگی دارد. جهت ایجاد خواصی نظیر خاصیت ضد خوردگی عناصر دیگری نیز یه گریس اضافه می کنند. در انتخاب گریس به پارامترهایی نظیر ویسکوزیته روغن پایه، درجه سفتی، دمای کارکرد و خاصیت ضد خوردگی آن باید توجه کرد.

imageart: 

Leave a comment

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.